கலையாக் கனவுகள் வேண்டும்!

முன்னுரை:
“நாளை என் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும்?” என்று ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் மனத்தில் வண்ண வண்ணக் கனவுகளோடுதான் வாழ்கின்றான். சொந்த வீடு, சொத்து, அந்தஸ்து, பிள்ளைகளின் எதிர்காலம் என அடுக்கடுக்கான திட்டங்களும், தீராத ஆசைகளும் நம்மை எப்போதும் ஓடிக்கொண்டே இருக்க வைக்கின்றன. ஆனால், நாம் இவ்வளவு ஆசையாகக் கட்டமைக்கும் இந்தக் கனவுகள் அனைத்தும் நிரந்தரமானவையா? அல்லது ஒருநாள் திடீரெனக் கலைந்து போகக்கூடியவையா? என்று நாம் சிந்திப்பதே இல்லை. யதார்த்தத்தில், மறுமையின் நிலையான வாழ்க்கையை மறந்து, இந்த உலகத்தின் மீது நாம் வைக்கும் அத்தனை ஆசையும் கனவுகளும் ஒருநாள் கானல் நீர் போலக் கலைந்தோடிவிடும் என்பதுதான் உலக நியதி.

கரைந்துபோகும் உலக வாழ்வின் யதார்த்தம்
மனிதன் தனக்கான உலகக் கனவுகளை மிக நீளமாக வளர்த்துக் கொள்கின்றான். ஆனால், அவனது ஆயுளோ மிகவும் சுருக்கமானது. காலையில் எழும் மனிதன் இரவை அடைவான் என்று உறுதி கொள்ள முடியாது; இரவில் தூங்கும் மனிதன் காலையைச் சந்திப்பான் என்பதற்கும் உத்தரவாதம் இல்லை. மனிதன் தன் கனவுகளைத் துரத்தி ஓடி முடிப்பதற்குள், மரணம் அவனது வாசலைத் தட்டிவிடுகின்றது. அவன் பார்த்துப் பார்த்துச் சேர்த்த செல்வங்களும் ஆசைப்பட்ட பதவிகளும், மரணம் என்ற ஒரு நொடிப் பொழுதில் அவனை விட்டு விலகி, ‘உயிர்’ என்ற உறவை அவனிடமிருந்து முறித்துக் கொண்டு விடுகின்றன.

இந்த உலக வாழ்க்கையின் தற்காலிகத் தன்மையையும், மனிதக் கனவுகள் எப்படிக் கலைந்து போகும் கானல் நீர் போன்று வீணானவை என்பதையும் அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் மிக அழகாக எச்சரிக்கிறான்:

“அறிந்து கொள்ளுங்கள்: உலக வாழ்க்கை என்பது விளையாட்டும் வேடிக்கையும் ஆடம்பரமும், உங்களுக்கிடையே பெருமையடித்துக் கொள்வதும், செல்வங்களிலும் பிள்ளைகளிலும் பெருக்கத்தை விரும்புகின்றப் பந்தயமும் மட்டுமே ஆகும். அது ஒரு மழையைப் போன்றது; அதிலிருந்து முளைக்கும் பயிர்கள் விவசாயிகளை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்துகின்றன; பின்னர் அவை காய்ந்து மஞ்சள் நிறமாவதை நீர் காண்கின்றீர்; பின்னர் அவை கூளங்களாக (சருகுகளாக) ஆகிவிடுகின்றன…” (அல்குர்ஆன், 57:20)

ஒரு மழை பெய்ததும் பசுமையாக முளைத்து, பிறகு காய்ந்து சருகாகப் போகும் பயிரைப்போலத்தான், மனிதன் ஆசைப்படும் உலகக் கனவுகளும் ஒரு நாள் சருகாய் உதிர்ந்து போகும் என்பதை இந்த வசனம் நமக்கு உணர்த்துகின்றது.

நீளும் ஆசைகளும் சுருங்கும் ஆயுளும்
நம் மனத்தில் தோன்றும் கனவுகளுக்கு எல்லையே இல்லை. ஒன்று கிடைத்தால், அடுத்ததை நோக்கி நம் பேராசை நீள்கிறது. “இன்னும் கொஞ்சம் பணம், இன்னும் ஒரு பெரிய வீடு” என்று நம் கனவுகள் நீண்டு கொண்டே போகும் போதுதான், எதிர்பாராத விதமாக மரணம் வந்து நம்மை அள்ளிச் செல்கிறது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் மனிதனின் நீளும் கனவுகளையும், அவனது மரணத்தையும் ஒரு வரைபடம் மூலம் தன் தோழர்களுக்கு விளக்கிக் காட்டினார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு சதுரக் கோடு வரைந்தார்கள். பிறகு, அதன் நடுவிலிருந்து வெளிச் செல்லும் விதமாக ஒரு கோடு வரைந்தார்கள். பிறகு, நடுவிலுள்ள அந்த கோட்டின் பக்கவாட்டில் சில சிறிய கோடுகளை வரைந்தார்கள். பிறகு (அதை விளக்கும் விதமாக), “இதுதான் மனிதன். இது (சதுரக் கோடு) அவனைக் சூழ்ந்திருக்கும் அவனது ஆயுள் (அல்லது மரணம்). நடுவிலுள்ள கோடுதான் மனிதன் (உலகில்) வளர்த்துக் கொள்ளும் நீண்ட கனவுகள் (ஆசைகள்). இந்தச் சிறிய கோடுகள் அவனுக்கு ஏற்படும் சோதனைகள். ஒரு சோதனையிலிருந்து அவன் தப்பினாலும் மற்றொரு சோதனை அவனைக் கவ்விக்கொள்ளும்; எல்லாவற்றிலிருந்தும் அவன் தப்பினால் மரணம் அவனைக் கவ்விக்கொள்ளும்” என்று கூறினார்கள். (நூல்: ஸஹீஹுல் புகாரி, 6417).

நாம் வளர்க்கும் நீளமான கனவுகளுக்கு நடுவில்தான் நம் ஆயுள் முடிகின்றது என்பதை இந்த ஹதீஸ் எவ்வளவு ஆழமாக நமக்கு உணர்த்துகிறது!

மறுமைக்கான கனவுகளே நிலையானவை
உலகத்தில் நாம் காணும் கனவுகள் கரைந்து போனாலும், மறுமைக்காக நாம் காணும் கனவுகள் ஒருபோதும் கரையாது. நாம் செய்யும் சிறிய தர்மம், நம்முடைய நல்லொழுக்கம், பிறருக்குப் பயனுள்ள நல்வார்த்தைகள் மட்டுமே நம் மரணத்திற்குப் பிறகும் நம்மோடு வரும் சொத்துகள் ஆகும்.

இந்த உலகத்தில் ஒரு வழிப்போக்கனைப் போல வாழ்ந்து, நிலையான மறுமை வாழ்விற்குத் தயராக வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் நமக்கு வழிகாட்டியுள்ளார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என் தோளைப் பிடித்துக்கொண்டு, “நீ இந்த உலகத்தில் (பேராசைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட) ஓர் அந்நியன் போன்றோ அல்லது ஒரு வழிப்போக்கன் போன்றோ இரு!” என்று கூறினார்கள். (நூல்: ஸஹீஹுல் புகாரி 6416).

ஒரு வழிப்போக்கன் மர நிழலில் தங்கி, சற்றே ஓய்வெடுத்துவிட்டு எப்படிக் கடந்து போவானோ, அப்படித்தான் நம் உலக வாழ்க்கையும். இங்கு நிலையாகத் தங்கிவிடுவதாகக் கனவு காண்பதுதான் மனிதனின் ஆகப்பெரிய அறியாமை.

முடிவுரை:
கரைந்துபோகும் உலகக் கனவுகளின் பின்னால் ஓடி, நம்முடைய நிம்மதியையும் மறுமை வாழ்வையும் நாம் தொலைத்துவிடக் கூடாது. கனவுகள் காண்பது தவறல்ல, ஆனால் அந்தக் கனவுகள் அனைத்தும் இறைவனின் திருப்தியைப் பெறுவதாகவும், மறுமையில் நற்கூலியைப் பெற்றுத் தருவதாகவும் அமைய வேண்டும். நம்முடைய நாவைக் கட்டுப்படுத்தி, பேராசைகளைக் குறைத்து, அல்லாஹ் கொடுத்ததைக் கொண்டு “போதும்” என்ற மனப்பக்குவத்தோடு வாழப் பழக வேண்டும். தற்காலிகமான உலகக் கனவுகள் கரையும் முன், நிலையான மறுமைக்கான நற்செயல்களைச் சேமிப்போம்!

– மு.நசீஹா பர்வீன்